Historia sekcji

Jednym z pierwszych hodowców gołębi pocztowych na Ziemi Wągrowieckiej , był Rotmistrz Wojsk Polskich Franciszek Łakiński w 1837 roku . Na gruncie Smolary 17 utrzymywał 9 par szlachetnych gołębi pocztowych .

Grobowiec Franciszka Łakińskiego

 

Początki organizowania się hodowców gołębi pocztowych w Polsce datują się na lata po I wojnie światowej . Także rozwoju hodowli gołębia pocztowego na Ziemi Wągrowieckiej sięgają lat 1927 pod nazwą  „ Towarzystwo Hodowców Gołębi Pocztowych ‘’ . Były to hodowle początkowo nieliczne . Mało też było w początkowym okresie wytrwałych hodowców , a wynikało to ze słabej znajomości wielu podstawowych zagadnień tego sportu , braku fachowej literatury , jak też braku dostatecznego doświadczenia hodowlanego .

 

Loty organizowano z kierunki wschodniego , transportem kolejowym . Pokonanie 200 km w locie gołębi starych i 100 km w locie gołębi młodych było wówczas wielkim sukcesem .

 

Najpoważniejszym problemem pierwszego okresu działania organizacji było uzyskanie zezwolenia na hodowlę gołębi pocztowych od władz wojskowych szefostwa łączności VII Okręgu Wojskowego . Ponieważ wojsko interesowało się głownie przesyłaniem wiadomości przez gołębie pocztowe , uznane zostają za jeden ze skutecznych środków łączności . W rezultacie wszystkie Towarzystwa Hodowców Gołębi Pocztowych podporządkowane zostają Ministrowi Spraw Wojskowych .

 

W 1928 roku wągrowieccy hodowcy tacy jak: Edmund Cieśnik , Stefan Magdziarz , Kajetan Suszycki , Franciszek Cichocki , Ryszard Liske , Jan Krojniak , Tomasz i Edward Bóliński tworzyli zręby oddziału III – 18 należący do Okręgu II – Poznań przy Zarządzie Głównym w Rybniku pod nazwą Zjednoczenie Polskich Hodowców Gołębi Pocztowych .

 

Oddział III -18 zyskał taki poziom , że w 1935 roku organizuje I Wystawę Gołębi Pocztowych w Wągrowcu . Nagrodę I – medal z wizerunkiem Marszałka Józefa Piłsudskiego , przyznano Panu Kajetanowi Suszyckiemu , ufundowane przez mgr A. Dankowskiego

 

Także Marszałek Piłsudski wizytował u hodowców gołębi pocztowych . Przypuszczenia są , że zainteresowania Józefa Piłsudskiego gołębiami pocztowymi wynikało z jego przekonania o nieruchomej wojnie w Niemcami , a w gołębiach pocztowych upatrywał pewnej pomocy w przyszłych działaniach wojskowych , ponieważ były one pewniejszymi i szybszymi kurierami . Ponadto gołębie pocztowe oddawały usługi marynarzom , pilotom , , spadochroniarzom i załogom latarni morskich .

 

Znany hodowca z Wągrowca Stefan Magdziarz w 1939 roku w wojsku poznańskim ćwiczył gołębie w celu orientacji gołębi na krótkich dystansach .

 

Działalność oddziału III-18 , została przerwana przez wybuch II wojny światowej . Hodowcy tracą swój długoletni dorobek , a nie jeden ze łzami w oczach rozstawał się ze swymi ulubieńcami w obawie przed represjami ze strony okupanta . W okresie wojny i okupacji hitlerowskiej hodowla gołębi pocztowych była zakazana . Mimo tego wielu spośród hodowców Wągrowca hodowało w tajemnicy ulubione ptaki z narażeniem życia .

 

Nadszedł rok 1945 , po latach pożogi wojennej przyszedł czas na odbudowanie hodowli i struktur organizacyjnych oddziału III-18 , a jego członkami i działaczami byli : Edmund Cieśnik , Kajetan Suszycki , Edmund Dzikowski , Maksymilian Borowiński , Jan Tomaszewski , Ryszard Dróbka , Michał Berger , Edward i Tomasz Bóliński , Ryszard Liske , Feliks Fryder ,Stanisław Głów , Jerzy Wieczorek , Zygmunt Brodniewicz , Jerzy Krakowiak , Maksymilian Ziółkowski .

 

Niestrudzeni przedwojenni działacze Wągrowca podjęli pracę organizacyjną i hodowlano- lotową . Z inicjatywy Kol. Edmunda Cieśnika powołano tymczasowy zarząd , prezesem zostaje Ryszard Dróbka a sekretarzem Edmund Cieśnik . Początki hodowli były trudne , gołębie dowożono na stację kolejową Kosze transportowe , zrobione we własnym zakresie umieszczono w wagonie pocztowym i koleją dowożono na miejsce wypuszczenia . Loty organizowano z kierunku wschodniego z miejscowości : Kłodawa , Tłuszcz , Kalinowo , Gołdap , Trakiszki , Dąbrowa Białostocka Sokółka .18 września 1948 roku prezesem zostaje Edmund Cieśnik , Sekretarzem Jan Tomaszewski , Skarbnikiem Maksymilian Borowiński .